ArtıBir
  • Henüz üye değil misiniz ? Sağ alt köşeden üye olabilirsiniz.

Bir Şizofrenin Deniz Issızlığı

Yazar Gülnur Gündoğan

Yazarın şu ana kadar yazılmış 2 makalesi bulunuyor.
Bir Şizofrenin Deniz Issızlığı
Bu Habere Oy Verin!

Ne vardı biliyor musun? Hüzün vardı kıvrak gülüşlerin arkasında gizlenen. Korku vardı buğulu gözlerinde ışıldayarak kapanmaya çalışan. Etrafını saran sessizli vardı biraz yorucu. Kahkahalar demine eriyordu kavuşmayı gözyaşlarıyla ümit eden.
Geceydi. Sokakta sokak lambasının ışığıyla yere vuran kendi gölgem yürüyordu benimle. Adımlarımın sesi duyuluyordu. Kimse uykusundan feragat ederek pencerede perdenin arkasından bakmıyordu. Bir yandan bir yana devrilerek kim bilir kaçıncı rüyasını görüyordu. Su damlası seslerinin çoğaldığını işittim. Yolun sağında kalan az ilerimdeki hayrat için yapılmış çeşme musluğunun bozuk olduğu gözüme çarptı. Açtım. Buz gibi akan suda yüzümü yuğdum. Tokat gibi gelmişti. Ayılmıştım. Çeşmenin yanındaki banka oturdum. Ellerimle iki yanımdan tutunuyordum. Tutunmasam düşecekmişim gibi. Zihnimden film şeridi gibi hayatımın belli anları geçti. Hepsinde hatırladığım, kimini ise tahayyül ettiğim aynı kişiydi. Kıyamet kopsa sebebi o olacaktı. Nefret sınırın yükseldiğinde bile özlemekten ve sevmekten vazgeçer mi insan? Kızgınlık geçse de kırgınlık acıtıyormuş yüreğini.
Bir şeyler eksikti. Ona dair bir şeyler hep yarımdı. Bana dair şeylerse onda gizli değildi. Ben, her geçen gün ismini zikredemediğim şahısla ilgili yeni ve ilginç şeyler duysam da ben zihnimdeki kendi yarattığım insandan öteye geçemiyorum. Konduramıyordum ama kabullendim. Sonra bütün suçları ona yükledim. Hataydı. Çünkü ben kendimden ona yanlış ya da yalan bir şey aksettirmedim, onu değerinden fazla mükafatlandırarak yeryüzünde tek varlık o saydım. Gerek var mıydı? Hayır.
Bütün mesele neydi? Çoğu zaman ya da ben de dahil bazılarımız, karşımızdakini gerçek değeri eder ya da etmez, olduğundan fazla bağlanarak ve yanılma payı bırakmayarak en kutsal yere koyuyoruz. Bu yüzden en ufak hatalar bile can yakıcı oluyor.
Sonra bankın üzerinden usulca kalktım. Yukarıda yazdıklarım geçerken aklımdan uyandığımı hissettim. Kararlıydım. Teoride iyiydim de peki pratikte yapabilecek miydim?
Derin düşüncelerle eve vardım. Merdivenlerden ağır ağır çıktım. Zile basmadım. Kapıyı açacak kimsem kalmamıştı. Issızlığım yaralarla doluyken hayatı kabus gibi yaşamaya devam edecektim.

YAZARIN SON YAZILARI
Biraz Benden ! - 1 Haziran 2015
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ
Üyelik İşlemleri
Üye Girişi
Şifre Hatırlatma
Yeni Üyelik

Lütfen email adresinizi veya kullanıcı adınızı yazınız.

Lütfen aşağıdaki formu eksiksiz doldurunuz.

Captcha